YIL SONU GÖSTERİSİ

0
Yıl Sonu Gösterisi

Dün 16.06.2016’da ilk yıl sonu gösterini gerçekleştirdin. O kadar uzun bir gösteriydi ki, 3,5 yaşında, hepsinden küçüktün ve ben sabrına hayran kaldım. Yıl boyunca bana hangi okula gittiğini soranlar oldu. Açıklayamadım. Zaman öyle kötü ki kızım,  yanında olamadığım bir yerde, nerede olduğunun bilinmesini istemedim. Annelik işte. Yıl bittiğine göre artık açıklayabilirim. Gülay Kışlak Anaokulu’na gittin. En sevdiğin öğretmen Figen öğretmenindi. Tüm yıl sana o kadar sevgiyle yaklaştı ki, seni ona emanet ederken hiç bir zaman gözüm arkada kalmadı. Akıllı bir çocuksun sen, hiç bir zaman da onun hakkında olumsuz bir şey hissetmedin. Hissetsen belli ederdin zaten. Okula onun sevecenliği ve pozitif enerjisi sayesinde hep koşarak gittin.

3 katlı bir okuldu. Bahçesinde parkı vardı. Yeşillik bir alanın üstünde kocaman satranç taşları…

Bana bahsettiğin arkadaşların, en çok Yaman, Nehir, Alp, Yavuz Emir, Derin oldu. Yaman’ı biraz daha farklı sevdin. ‘Anne o çok tatlı ama küçücük.’ deyip durdun sürekli… Senden küçüktü. O kadar iyi anlaştın ki, bir yerde karşılaştığımızda gözlerin parladı hep.

Yıl sonu gösterisinde çok güzeldin. Tüm yıl, okula en az sen gittin. Genelde anneannede kaldık veya hastaydın. O yüzden gösterilere öyle sıkı hazırlanmadın.

Gösteridekiler senden büyüktü. Buna rağmen harika iş çıkardın! Bana o kadar değişik duygular yaşattın ki dün, sahnede seni o kıyafetler içinde gördüğüm an tüylerim diken diken odu, mutluluktan ağladım. Ne kadar büyüdün sen kuzum, annesinin balı. Zaten gösteride de kuzu oldun. O an yanına atlayıp o yanaklarını ısırmamak için kendimi zor tuttum.

Bugün karne alacaksınız. Nasıl heyecanlıyım bir bilsen… Ne geleceğinin hiç bir önemi yok, hiç bir zaman da olmayacak. Sen bizim için ne olursa olsun her zaman tam ve mükemmelsin, hep de öyle olacaksın!

Seni seviyorum!

Annen.