TUVALET EĞİTİMİNDE KAKA SORUNSALI

0

Merhaba Pedagoganne,
 
Melina’nın tuvalet alışkanlığını 3 gün gibi kısa bir sürede kazandırabildik. Baştan sona tüm bu zorlu süreçle kendim ilgilendim. Tam bakıcısının uzun bir izne çıktığı dönemde yaptım. Ne kadar tedirgin olsam da sandığımdan daha çabuk başardık.
3 günde hem çişi hem de kakayı tuvalete yapabildi. Çişinin geldiğini ifade etmesi yaklaşık 1 haftayı buldu. Tam her şey mükemmel derken, bir kaka sorunsalı başladı. Kabız olmasıyla birlikte biraz yapmakta zorlandı ve o günden sonra yaklaşık 1 ay kakasını külotuna yaptı. Her ne yaptıysam onu oturağa oturtamadım kakasını için. Hatta zaman zaman kakasını külotuna yapmak istemediğinden, oturağa da yapmaktan korktuğundan 3 gün tuttuğu oldu. Ama sonrasındaki süreç maalesef daha sancılı oluyordu. 3 gün içerde katılaşmış dışkıyı çıkarmak onu yeni bir korkuya itiyordu. Bir de utanca…
Doğru mu yaptım, yanlış mı bilmiyorum… Bir çok kişinin bu durumu duyunca hazır olmadığını düşünüp vazgeçmem gerektiğini söylediği, en azından kaka için bez takmam gerektiğini söylediği noktada hep itiraz ettim.
“Kızım lütfen nasıl rahat ediyorsan öyle yap, oturağına oturup yapman daha iyi olur ama istersen şimdilik külotuna da yapabilirsin.” diye onu hep telkin ettim. Bazen ellerini tutarak, bazen külotuna yapmasında benim için hiçbir sakınca olmadığını belirterek kakayı 3 günden fazla tutmasına engel olmak için çabaladım. Sanırım başardım da..
Biz kabız olduğumuzda ve evde kaka sorununu yaşamaya başladığımızda tatile gitmek üzereydik. Evde başlayan sorun tatilde uzun kalmamızla hayli uzadı. Acaba uzamasının sebebi mekan değişikliği olabilir mi diye de düşünmeden edemiyorum…
Eve dönmeden birkaç gün önce kakasını tekrardan tuvalete yapmaya başladı. Bunun için bir arkadaşımın tavsiyesiyle kakasının geldiğini anladığım an poposuna bir krem ve jel sürüyordum ve bunu sürdüğüm için poposunun acımayacağını, isterse yeniden eskisi gibi tuvalete yapmayı deneyebileceğini söylüyordum. Her ne olduysa belki psikolojik, belki fizyolojik (gerçekten krem ve jel uyuşturduğundan ve yumuşattığından), kakasını 3. Günün sonunda tuvalete yapmaya tekrardan başladı.
O gün bugündür her şey yolunda. Ama aklıma takılan bir takım sorular var…
1) Sıklıkla duyduğum bu kaka sorunsalı nedir? Ne sebeplerden yaşanır?
 
2) Bu kadar ısrarcı olmam doğru muydu? Psikolojisine herhangi bir zarar vermiş olabilir miyim? 

Sevgiler, 

Melina’s Mom

****

Öncelikle şunu söylemeliyim Mervecim; diğer bir çok paylaşımınızda da gördüğüm gibi, tuvalet alışkanlığı sürecinde de Melina’yı çok güzel tahlil etmiş ve neyi ne sebeple yaptığını anlamak konusundaki avantajı bu süreçte çok iyi işe koşmuşsun. Çevreden duyduklarını ve onların yönlendirme çabalarını göz ardı ederek, mahremiyet bilincini en derinden keşfettiği bu dönemi dış dünyaya açık ve herkesin yorum yapabildiği bir meseleye çevirmeyerek de ideal bir tutum sergilemişsin. Nitekim bezini çıkarmaya karar verip, sürece büyük oranda ayak uydurmuşken ilk zorlanmada hemen altına bez bağlaman Melina’nın kafasını karıştırabilir ve süreci sabote edebilirdi, bu hatayı bir çok anne yapabiliyor, geceleri veya gezmeye giderken bez takıp, evde çıkararak çocuklarının kontrol mekanizması ile farkında olmadan oynayabiliyorlar. Ayrıca öncelikli hedefinin; kakasını tuvalete yapmasını sağlamak değil de, sağlıklı ve acısız bir biçimde yapmasını sağlamaya çalışmak olması çok güzel bir sonuç vermiş ve süreci kolaylaştırmış.

Evdeki sistem ve Mekan değişikliği konusuna gelince; evdeki durumları, bakıcı, tatil, mekan değişikliği gibi kavramları kontrol altına alarak başlanan tuvalet eğitimi daha az kafa karıştırıcı ve daha az sorunlu olabiliyor. Ama yine de alışkanlık kazandırmanın temelini tatilden önce evde atmış olman bu durumu kolaylaştırmış olabilir.

Kaka sorunsalının ne olduğuna gelecek olursam; aslında kaka onlar için değil bizim için bir soruna dönüşüyor. Anneler başarı motivasyonu ile tuvalet eğitimi vermeye kalkıştıklarında çocukları üzerinde farkında olmadan da olsa baskı kurabiliyor ve kolayca atlatılabilecek bir durum bir anda otorite mücadelesine dönüşebiliyor. Burada annelerin sakin kalması, sevgiyle ve kabul edici bir tutumla yaklaşması, zorlayıcı olmaması, asla ceza vermemesi ve en önemlisi de bebeğinin gerçekten hazır olduğundan ve uyum içinde bu işi yapmayı istediğinden emin olması gerekiyor. Konuştuklarımızda herhangi bir ısrar veya baskı kurduğunu hissetmedim, Melina’nın da hissetmediğini düşünüyorum nitekim süreci sağlıklı bir şekilde devam ettiriyor olmanız bunun göstergesi. Seni ve Melina’yı kocaman öpüyorum.. 

@Pedagoganne Melek