BUNLARI HATIRLAMAYI ÖZLEMİŞİM

0

SELAM…

Uzun zaman olmuş buraya, beni Melina’s Mom yapan siz sadık blog takipçilerime bir şeyler anlatmayalı… Belkide bu sabah garip hissederek uyanmamın bir sebebide buydu. Yıllar önce beni anlayabilecek birilerine kendi hikayemi samimiyetle anlattığım bu sayfalar; beni önce binlerle sonra dünyayla ve hatta kitabımla birlikte bambaşka insanlarla bir araya getirmişti. Bense şimdilerde burayı yoğunluğumdan dolayı ihmal ediyorum. Bu yaşadığımı tıpkı küçücük bir çocukken anneanne ve dedemin evinden çıkmayıp, büyüyünce onları haftada bir kez bile ziyaret etmeye zaman bulamayışıma benzettim. Üstelik bu durum kimsenin suçu değil çünkü buna ‘sorumsuzluk’ dersem diğer tarafta hayata karşı olan sorumluluklarımı yerine getirmek için saatlerce çalışıyor oluşuma ne diyeceğim? Benim yaşam alanım kızım, eşim ve benden ibaret… Ve onlarla huzurlu bir hayat sürebilmek için yerine getirmem gereken sorumluluklarımdan…

Aslında 37 yaşında olan bir anne için şu an hayatımda sahip olduklarım çok az ve çok özel. Düşününce herşeyi kızım için yapıyorum ve onunla birlikte yeniden büyüyorum. Daha az sinirleniyorum, daha çok gülüyorum, mutsuz olmamak için odağımı hep kızıma çeviriyorum. O mutluysa bende o akşamı gülümseyerek bitirmeye gayret ediyorum.

Ve tabiki şükrediyorum. Her yeni doğan güne uyanabildiğimize, sağlıklı ve birlikte oluşumuza.. Çalışabildiğim için, üretebildiğim için, yardım edebildiğim için, mucizelerin gerçek olmasına hizmet edebildiğim için… Sizde edin. Bu yazıyı okuyabiliyorsanız, okurken çay içebiliyorsanız, akşamları dizi izleyebiliyorsınız, eşinizle bir yastığa baş koyabiliyorsanız şükredin. Şükredin ki sahip olduklarımızın değerini hissedin.

Teşekkür edin. Size yardım eden, sizi dinleyen ve sizi anlamaya çalışan herkese teşekkür edin. Simit aldığınız simitçiye size en taze simiti verdiği için, market kasasındaki genç kıza hayatının baharındayken orada çalışıp size güler yüzlü hizmet vermeye çalıştığı için… Hayatın bu küçük detaylardan ibaret olduğunu hatırlayın ve kendinizi iyi hissetmeye çalışın. Ben uzun zamandır bunu yapmadığımı farkettiğim için kendime bugün bu notu yazdım ve sizinle paylaştım. Ara ara açıp ne için yaşadığımızı hatırlamamız dileğiyle…

Sevgiler,

Melina’s Mom