MİNNAK’IN 13. HAFTASI! MERHABA!

0

 

Melinasmom ailesine kocaman bir merhaba 🙂

Ben Derya, 27 yaşındayım ve tam tamına 13 haftalık hamileyim 🙂

Hamileliğimde Minnak için günlük tutmak en başından beri aklımdaydı ama icraata geçirmek nedense nasip olmadı 🙂

Taa ki bir sabah “Melinasmom Blogunda Hamilelik Günlüğünü paylaşmak, böylelikle bebeğine bir hatıra bırakmak isteyenler” yazısını görene kadar. Biri içimi okumuştu, buna da kayıtsız kalmak artık benim için üşengeçlikte son nokta olurdu. Hadi Derya dedim ve hemen Merve Hanımla iletişime geçtim. Sonuç; artık bende bu ailenin aktif bir üyesiyim 🙂

Herşey evliliğimizin 2. yılında başladı. Sevgilim ile beraber evimizde Kokoş’umuzdan (kendisi kedimiz olur) başka küçük varlık olsa güzel olur düşüncesine dalarken bulduk kendimizi. Evet artık bu evde bir Minnak olmalıydı. Çok geçmeden içimizdeki Minnak aşkıyla hemen doktorumuzun kapısını çaldık ve Minnak hayalimizden bahsettik, kendisinin önerisiyle hemen folik asite başladım.

Minnak ateşi içime öyle bir düşmüştü ki, kendime internetteki “erken hamilelik belirtileri” yazılarını okumaktan geri alamıyordum. Okurken evet bu belirti var, bu da var, bu da vardır canım ben farkında değilim herhalde diye diye kendime her ay hamile teşhisi koyuyordum. Tabi sonraki hüsranı ve sinir bozukluğunu anlatmaya kelimeler yetmez. Buna rağmen her ay yine belirti takipleri ısrarla devam etti. İnsan bir şeyi çok isteyince saplantı haline getiriyor ve gerçekten garip bir hal alıyor 🙂

Zamanla Minnak düşüncesini hayatımın odak noktası olmaktan çıkardım ve normal hayatıma devam ettim. Hatta her gün ne olursa olsun almaya aksatmadığım folik asitimi bile artık unutuyordum! Sonra nedense birden baş dönmelerim başlamıştı; yürürken, kalkarken… Yorgunluktandır diye umursamadım. Ancak belirtiler devam edince aklımda “acaba” soruları deli gibi kalp atışları ile belirdi. Sevgilime bu durumdan bahsedince birden kendimizi gece yarısı hastanede kan testi yaptırırken bulduk. Sonucu iki saat sonra mı alacaktık ??? Bu iki saatte,  zaman gıcıklığına “yorgunum ben biraz dinleneyim mi” demedi, dünya “banane ben dönmekten sıkıldım” mı demedi, daha neler neler… Bize iki saat oldu iki sene. Sonucu aldığımızda sonucu yorumlayabilecek doktorlarımız ikinci uykularında olduklarından bu işe biz kalkıştık. Sabaha kadar o değer öyle, bu değer böyle diye diye uykusuz kaldık. Kendi doktorumla randevuma da üç gün vardı. O üç gün bana yine geçmek bilmez üç yıl gibi geldi. İki saatler, üç günler gerçekten geçmek bilmiyor…

Ve doktorumuzun ağzından dökülen bir an soluğumu kesen ve mucizenin hayatta gerçek olduğunu kanıtlayan o sihirli kelimeler (“tebrik ederim hamilesin”) , daha sonra Minnağımızı ultrasonda ilk görüşümüz, minicik bir varlığın kalbinin olması ve kalbinin boyundan büyük bir hızla atmasına tanık olmamız bizi gerçek hayattan soyutlayarak bulutların üzerinde oturmamıza neden oldu.

Ama Minnak bu rahat durur mu?J Baktı annesi bulutların üzerinde aklı havada hayaliyle geziniyor, biraz da beni hissetsin demesiyle 6. haftamızda mide bulantılarım başladı. Öyle bir bulantı ki hiçbir şey yemek istemiyorum, güzel koku delisi ben parfümlerimi, oda spreylerimi sıkamıyorum, kokulu mumlarımın yanından dahi geçemiyorum. Bulantılarım yüzünden devamlı yatmak istiyorum, burnumu kapıdan bile çıkartmak istemiyorum. 10. haftaya kadar hamilelik ile ilgili bütün belirtileri yaşadım; mide bulantıları yanında, baş dönmesi, tansiyon düşüklüğü, kabızlık, yorgunluk, uyku hali, duygusallık. Ne ararsanız hepsi bende vardı. Bu belirtiler beni o kadar çok yordu ki bu dönemde hamileliğimin tadına varamadım. Ancak doktorumun dediği gibi bu belirtiler 10. haftamda bıçak gibi kesildi. Bir anda başka biri oldum, keyfim yerine geldi, eski enerjik halime geri döndüm.

12. haftama kadar her iki haftada bir doktor kontrolüme devam ettim. 12. haftamda Minnağım ikili testten geçti. Ultrasonda her şey çok güzeldi ancak kan sonuçlarımı almam için üç gün beklemem gerekiyordu. Yine bir bekleme süreci… Ancak bu çok farklıydı. Burda Minnağımın sağlığı söz konusuydu. Sonucu alana kadar aklımda, düşüncemde, dilimde hep ne olur sağlıklı olsun, ne olur iyi olsun duaları döndü durdu. Sonucun güzel çıktığını doktorumdan duyduğumda derin bir nefes aldığımı ve gözlerimin dolduğunu hayatım boyunca unutmayacağım.

İkili testin ultrason ayağında doktorum Minnağımızın %70 kız olduğunu söyledi J Minnak eğer kararlı olur da değişikliğe gitmez ise Kokoşumuzla beraber evimizde kızlar egemenliğini kuracağız J Ah Sevgilim yazık sana 3 ayrı kız, 3 ayrı trip, naz 🙂

Bakalım bu önümüzdeki hafta Minnak annesine neler yaşatacak, hep beraber göreceğiz 🙂

 

Sevgiyle kalın,

DTK

 

Minnağın babası,

Bir aylık bir bekleyişin ardından aldık Minnağımızın haberini. Tamam kesin bir bilgi değildi, daha 3 gün vardı, 3 koca gün doktorumuzun bize evet çocuğunuz olacak demesine ancak biz biliyorduk.

Belki eşimin şuanda hissettiklerini hissedemem ancak bir baba adayı olarak; doğum, ilk görüntüsü, hatta birkaç yaşındaki görüntüleri bile gözümün önünden geçmeye başladı. Tabi bir baba olarak “koruma içgüdüsü” de.

Her ultrason görüntüsünde ellerini, ayaklarını oynatması. Allah’ım içimde inanın tarifi çok zor, hatta imkansız duygular.

Dünya’ya merhaba diyecek bir canlı için yaşanabilecek bütün iyi duygular bir arada.

Bir baba adayından şimdilik bu kadar. Karıcığım izin verdiği sürece bundan sonraki haftalarda da birkaç satır yazmaya çalışacağım, affınıza sığınarak.

FK

 

10 Haftalık Ultrason Görüntüsü - Minnak
10 Haftalık Ultrason Görüntüsü – Minnak
Minnak 10 Haftalık
Minnak 10 Haftalık
12 Haftalık Ultrason Görüntüsü
12 Haftalık Ultrason Görüntüsü
Minnak 12 Haftalık
Minnak 12 Haftalık