MİNNAK GÜNLÜK, 15.-16. HAFTALAR

0

MİNNAK GEBELİK GÜNLÜĞÜ 

15. ve 16. haftamız

Sanırım hamileliğimin lale devrini yaşıyorum 🙂 Tabii ufak tefek mide bulantılarım olmuyor değil ama ilk dönemde yaşadığım bulantılarım ile kıyaslarsam çerez bunlar çerez 🙂

Bu rahat dönemimle beraber hamileliğimin tadına varıyorum. Daha çok okuyorum, araştırıyorum, kendimi, iç dünyamı daha çok dinliyorum. Minnağımdan önceki hayata bakış açım ne kadar da farklıymış bunu anlıyorum. Ne kadar genel geçer hırslarım varmış bunu fark ediyorum. Kariyer hırsı, çalışma hırsı… Evet, bunlar yine önemli hatta önceliklerim arasında ama asla ilk sırada değil. Önceliğim artık bir yaşamı şekillendirmek en iyi şekilde. Bir yaşamı bütün iyiliklere kötülüklere karşı hazır hale getirmek… Şu sıralar en çok endişelendiren, heyecanlandıran hatta korkutan düşüncem; yetebilecek miyim, koruyabilecek miyim kötülüklerden, en iyi şekilde yetiştirebilecek miyim?

Bir insanın kalbinin, yüreğinin tam ortasına bırakılan tertemiz bir hayat mucizevi olduğu kadar büyük bir sorumluluk. Bu her şeyden arınmış bir şekilde sana bahşedilen hayatı sen yönlendiriyorsun, senin doğruların ya da yanlışların onu büyütüyor, senden senin benliğinden besleniyor, küçük bir sen yetiştiriyorsun… Allah’ım bu gerçekten mucizevi bir şey. Bunu bana layık gördüğün için sana şükürler olsun.

Minnağım sayesinde insanlara, insanlığa daha farklı bakıyorum artık. Önceden televizyonda izlediğim ya da gazetede okuduğum olaylara o anda üzülüyordum, daha sonra başka kanala geçtiğimde ya da arka sayfayı çevirdiğimde geçiyordu acım. Ama şimdi yüreğimin taa derinlerinde hissediyorum; Allah’ım sen koru, Allah’ım sen sabır ver diyerek bir yerlerde taşıyorum acıyı. Minnağım ile empati kurmayı öğrendim.

Bundan yaklaşık 4 ay öncesine kadar alışveriş merkezlerinde, internette didik didik elbiseler, ayakkabılar arayan ben, şimdi gözümü bebek mağazalarından alamıyorum 🙂 Benim için alışveriş merkezleri artık bebek katından ibaret J Daha çok erken nidalarını dinlemedim, Minnağıma ufak tefek şeyler almaya başladım J Tabi cinsiyetimiz %100 belli olmadığı için alışverişimiz beyaz bodylerle sınırlı kaldı 🙂

Son kontrolümüzden tam 1 ay sonra doktorumuza gittik. Bu son kontrolümüze kadar her 15 günde bir Minnağımı görmeye alışkın olduğum için, bu 1 ay günleri say say bitmedi. Doktorumun verdiği tam da 1 aylık olan ilacımı her akşam içtiğimde Minnağımı görmeye bir adım daha yaklaştım diye sırıtıp sırıtıp duruyordum J Ah elimde olsa o ultrason makinesinden almaz mıyım J Vallahi bir parçammış gibi taşırım her yere onu 🙂

Doktorumuza gitmeden önceki gece bir türlü sabah olmadı. Resmen heyecandan uyuyamadım J Acaba büyüdü mü, kilosu nasıl, hala kız olmakta kararlı mı J diye diye sabaha karşı uyudum. İşte o an geldi 🙂 Minnak kocaman bir kız olmuş 🙂 Ne kadar büyümüş öyle bir ayda. Sevgilime “bak o kadar yediklerim, kilolarım boşa gitmemiş” diye bir bakış atıyorum 🙂 Aman Allah’ım ne kadar hareketli. Doktorumuz bile şaşırıyor bu hareketliliğine. Boyu, kilosu çok çok iyi çok şükür. Doktorum 2. düzey ultrasondan bahsetti. Anne karnındaki bebeğin tüm organlarına, kemiklerine ayrıntılı bakılıp gelişimi kontrol ediliyormuş. En doğru gözlemin 20. haftaların başında yapılabildiğini söylemesi üzerine Minnağım için tam 1 ay sonrasına, 20. haftamıza randevumuzu aldık. İnşallah bu aşamayı da çok güzel bir şekilde atlatacağız. Babamız bu kontrolümüzde ultrason görüntülerini videoya çekti. Eve geldiğimizden beri videoyu kaç kere izledim bilmiyorum:) Her izleyişimde bir hareketini keşfediyorum Minnağımın; ağzını açısını, elini kolunu oynatışını başa alıp alıp izliyorum.

Bu aralar heyecanım Minnağımın hareketlerini hissetmek için. Ne zaman, nasıl hissederim çok merak ediyorum. Hissetmek için 20. haftalarımıza kadar yol var. Bakalım kızımız ne zaman isterse o zaman hissedeceğiz 🙂

DTK

16 haftalık hamile

Minnağın babası,

Evet, Minnağımıza kavuşmamıza iki hafta daha yaklaştık, heyecanımız, mutluluğumuzda bir o kadar arttı.

Bu hafta doktor kontrolümüze gittik ve Minnağımızı gördük. Ellerini, ayaklarını daha net oynatıyordu artık, hatta ellerini ağzına bile götürdü 🙂 Çok güzel ama bir o kadar da hareketli. Yaramazlığını doğduktan sonra da devam ettirecek gibi 🙂 Geliyorum, hazır olun diyor 🙂  İçimize sığmayan duygular artarak devam ediyor.

Bu iki haftalık dönemde yetebilme duygusu ve koruma isteği daha da arttı. Babasıyım ben onun; nerede oynayacak, etrafında kimler olacak, hangi insanlar zarar verir düşünceleri ve bebeğimi bütün kötülüklerden koruma içgüdüsü günden güne artıyor…

FK