EMZİK BIRAKMA HİKAYESİ

1

Gule gule emzik….

“Bu gece erken gel, proje yazacağım” dedim Uğur’a. Erken geldi ama benim ne zamandır içimi kemiren ve halletmem gerektiğini düşündüğüm mevzu önüne geçti tüm planlarımın. Bir anda geldi güç, aynı tuvalet alışkanlığı kazandırmaya karar vermem gibi.
O emzik artık bırakılacaktı…

Öyle ucunu kesme, bibere, sarımsağa, sirkeye batırma veya birlikte seremoniyle el sallayıp ayrılma gibi aksiyonlara girmedim hiç. Yatağına yatırdım ve yanına uzandım. Uzun zamandır yapıyorduk bu konuşmayı zaten. Eğer emziğini kullanmaya devam ederse dişlerine ve ağız yapısına nasıl zarar vereceğini anlattım. Ağlarken sustu, dikkatlice dinledi beni. Anlıyordu söylediklerimi. Yine de anlam vermek istemedi. Tutturdu biraz. Sesi yükseldi. Tepindi.
İçim parçalandı. Susturmak için bir şeyler yapmalıydım.

“Sarıl bana” dedi. Sarıldık biraz. Emziğinden ayrılmasının beni de bir gün kaybedebileceği hissini yaşatmasından korktum ona… Allah izin verdikçe onu hiçbir zaman hiçbir koşulda bensiz bırakmayacağımdan, benden asla ayrılmak zorunda kalmayacağından bahsettim. Hala ağlıyordu.
Sesimi yükselttim ama yalnızca beni duymasını sağlamak için. Şimdiden sonra söyleyeceklerimi sakince dinlemesine çok ihtiyacım vardı. Onun da buna ihtiyacı vardı, farkında değildi sadece.

“Küçükken benim de emziğim vardı!” dedim yüksek sesle sussun diye.
Sustu. Yüzüme baktı.
“Senin de mi emziğin vardı? Ne oldu ona?” dedi.

“Anneannen ile birlikte onu çöpe attık ve ben de senin gibi çok ağlayarak ayrıldım. Ama büyüdüğümde emziği neden geç bıraktırdın diye anneannene kızdım. Çünkü dişlerim yamuktu.” dedim.

Bu sefer gerçekten anladı. İki saat daha oturduk. Uyku saatini epeyce geçirdi. Çünkü öğlen uykusu da uyumamıştı bugün. Ara ara geldi krizler. Hafif atlattı.
 “Beni uyut.” dedi. Hissettim… Buna gerçekten ihtiyacı vardı. Sonra kendi kendine uyumaya alışmış olan miniğimi ayağıma aldım. 3 dakika salladım. Hemen uyudu.

Ben ilk emziğini değil, ayrılmak zorunda kaldığı emziğini hatıra kutusunda sakladım onun.

Tam bir yıl sonra ona gösterip aslında hiçbir zaman ayrılmadıklarını söyleyebilmek için.

İyi geceler.
Sevgiler;

Melina’s Mom

1 YORUM

  1. siz ne harküladeninde harkülade bir annesiniz ya bitiyorum size yani hayatınızdaki diğer konuları bilmem ama bu annelik konusunda çok mükemmeliyetçisiniz bayılıyorum size her bir hikaye beni mest ediyor bugün güzel haber arkadaşımdan geldi hamile ve inşallah ikizleri olacak dünde sınav sonuçlarım fena değildi keyiflendim nazar değmesin genelde ömrüm hastanede geçiyor devamlı nöbetlerim var onun için anca yazılarınızı okuyabiliyorum videoları izliyemiyom çok üzülüyorum ancak artık görceklerimi izliyceklerimi tahmin edebiliyorum çünkü siz anneliğinizi aynı zamanda profosyonel bağlamda meslek haline getirmiş adeta anneliği anneliğinizi konuşturuyorsunuz ve bence çok da güzel örnek modelsiniz en azından benim için böyle sizi tanıyan diğer hayranlarınızında çok farklı düşünceğini zannetmiyorum yani benim meleklerim olsaydı düşünce olarak sizden çok farklı olmazdım çünkü bende sizin gibi olduğumu düşünüyorum ancak icraati yaşama dökmede herşey koşullar ve imkanlar dahilinde olduğundan sınırlarda buna göre olur düşünüyorumda herkes eşit herdurumda o zaman bu denli hayatın kıymeti bilinir ve sevilirmiydi acaba?neyse Allah herkesin alışık olduğu düzeni daim etsin nazarlardan korusun bizleride sizingibi nimetlerden mahrum etmesin sağlık sıhhat versin gerisi Allah’ın izniyle olur….bir gün meleklerime kavuşursam artık annelik konusunda taktik olarak sizden zorlandığım veya güzel mutluluklar yaşamak yaşatmak adına sizin yollarınızı izliyceğimden emin olabilirsiniz ve o zamanlarda bu seferde ben vakit bulabilirsem size herşekilde yazmaya devam ederim inşallah sizi ne unutmak nede unutulmak istemiyorum çünkü hatta sırf kendimi unutturmamak adına yazarım hiçbir konu olmasa bile ancak biliyorumki size yazcak daima bir konu olur tabi okuyamıyorsunuzdur ancak size yazmak bile harika ben size yazarken aslında sanki sizinle konuşuyorum çünkü kızınızda sizde çok çok tatlısınız Allah’a emanet olunuz…..