BU GECE İÇ SESİM KALEME GELDİ…

1

REGRESYON

 

Bu gece iç sesim kaleme geldi yine. Uyku tutmadı…

Arkadaşlarımla mesajlaşırken konu Regresyon hikayeme ve yaşadıklarıma geldi. Zaman zaman yaşadıklarımın aklıma gelmesi, hafızamın tazelenmesi kötü olmuyor aslında. Şükredecek ne çok şeyim olduğunu bilsem de, yürek sızımın küllenmediğini hissetmek bunu daha içten becerebilmeme sebep oluyor.

Yo hayır! Acı çekmeyi sevmiyorum… Yalnızca çektiğim acıları hatırlamak ayaklarımı yere daha sağlam basmama sebep oluyor. Derler ya ‘Öldürmeyen acı, güçlendirir’ diye. Çok doğru.

Yeni beni seviyorum!

Bir kısa film çeksem diyorum. Ne bileyim hikayemi film falan yapsam. Kavuşma hikayemizin öncesinde kavuşamama hallerim de olsa. Kavuşmayı çektik aslında biz Müge’yle ama kavuşamadığımz anları filmlemek için buluşmaya ayağım gitmiyor. O hissi veremem ki…

Tamamen içinden geçmem lazım verebilmek için yaşadıklarımın. Geçersem ne olur diye düşünüyorum. Korkuyorum sanırım…

Ama işte şu regresyon hikayesindeki Lila tuvaletli kadını da çeksek ya? En azından o yalnız halini… ve sonra af dileyişini ve özgür kalışını. Yapabilir miyim?

Bilmiyorum… Ama çok istiyorum.

İyi geceler.

 

Melina’s Mom

1 YORUM

  1. Regresyon hikayeniz beni çok etkiledi başarıyla sonuçlanmış olması geçmişte sanki gerçekten bu acıları yaşamış gibi tuvalet giymis kadını bar kapısı vs betimlemeniz harika okurken sanki acılarınıza tanık olmuşumda elimden bir şey gelmemis hissi oldu resmen umarım filminide izleriz dilekleriniZ gercek olur?