ANLATAMAM… ANLAYAMAZSINIZ…

2

Bugün müdavimi olduğumuz çocuk parkında, Melina ile her zamanki gibi oyun oynarken, kulağım yan masadaki muhabbete takıldı. Konu tamamen beni de ilgilendiren bir konu olduğundan, ister istemez endişe içinde kulak kabarttım konuşulanlara. Bir ikiz annesine soruyordu kadın:

–          “Tüp Bebekle mi oldu ikizleriniz?”

–          “Evet, 3. Denemede oldular.”

–          “Nasıl peki? Sağlığınız yerinde mi?”

–          “Biraz ufak kaldılar ama çok şükür iyiler.”

–          “Hayır hayır… Sizin sağlığınızı soruyorum?

–          “Anlamadım?”

–          “Benim bir tanıdığım 4. Tüp bebekte hamile kaldı da, hastalandı çok kötü. Yani sinirsel olarak. Sizi nasıl etkiledi onu merak ettim…”

–          “Ha tabi, bayağı yıpratıcı bir şey tüp bebek, hormonlar çok yıpratıyor sinirlerinizi. En kötüsü de, olmadı bir daha baştan, olmadı bir daha baştan, sürekli yıkım yaşıyorsunuz. Çok zor bir şey. Zaten ikiz annesi olmak da ayrı bir stres.”

 

Sonra aklıma geldi ve içimden dedim ki, hakikatten nasıl bir şeydir bu? Anne olma arzusuyla, ruh sağlığınızı, beden sağlığınızı, hatta ve hatta hayatınızı tehlikeye atıyorsunuz. Sinirsel olarak, fiziksel olarak oluşabilecek kalıcı hasarları beyninizde direkt geri plana atıyor, gözü kara bir şekilde denemeye devam ediyorsunuz.

 

–          “Hiç korkmadın mı kanser olmaktan veya korkmuyor musun?” demişti bir arkadaşım bir gün…

Aklıma her tüp bebek denememde geliyordu ama ‘Hayır, hiç korkmuyordum kanser olmaktan.’

En çok anne olamamaktan korkuyordum ben… Tüylerimi diken diken eden, her karnıma vurduğum iğnenin beni kansere yaklaştırıyor olabilme ihtimali değil de, ya işe yaramaz da bu sefer de anne olamazsam korkusuydu…

‘Evladını gerçekten hayatını feda edecek kadar istemek, fiili olarak da bunu gerçekleştirmek…’ 

İşte böyle bir şey Tüp Bebek Annesi Olmak…

Anlatamam…

Anlayamazsınız…

 

Sevgiler;

 

Melina’s Mom

 

 

 

 

 

 

,

2 YORUMLAR

  1. Merhaba. İşte tam olarak bu histen kaynaklı olarak; yani anlatamamak ve anlaşılamadığını düşünmek nedeniyle bu süreç tüm hayatınızı değiştiren, sizi bambaşka bir boyuta taşıyan bir süreç oluyor. Yazdıklarınızı okumak o nedenle çok iyi geliyor bana: benzer şeyleri yaşamış ve yaşıyor olmanın fazlaca söze gerek bırakmayan sessiz bir ortaklığı bu.
    Yazdıklarınızı okuyunca aklıma geldi tekrar. Önceki gün konuk olduğunuz programın kaydını izlerken, “anlayamadıklarını” düşünmüştüm. Siz yaşadıklarınızı anlatırken ne diğer konuklar ne de program sahibi “anlayamıyordu”…
    Daha önce de yazmıştım size, ilk olumsuz sonucumu yeni almıştım o zamanlar. Şimdi 3. deneme sürecinin içerisindeyim, ekimin ilk haftası gibi de sonucu öğrenmiş olacağım. Ve söylemeden geçmemeliyim ki, başarı hikayeleri bölümüne yeni bir hikaye eklemenizi rica ederek size göndereceğim yazı için sabırsızlanıyorum şimdiden.

  2. bildiğim kadarıyla tüp bebek ilaçları kanser yapmıyor herhangi bir kanser hücreniz tümör vs. varsa onu ortaya çıkarıyor var olanı ortaya çıkarıyor bildiğim kadarıyla,şahsen böyle bişey bilsem galiba istemezdim ben eninde sonunda zaten bişekilde ölcemde bebeğimin bensiz kalması büyümesi Allah korusun benim babam vardı ancak yoktu Almanya’daydı ve annemle ayrıldılar ben 4-5 yaşlarında ve bilindik hikaye sefiller bonu bükükler hikayesi 2 zavallı abim bir garib anam ve ben gerçekten ölü bir babanız olsa daha onurlu saygılı bir acınız yalnızlığınız garipliğiniz var ama böylesini yaşayanlar bilir…neyse velhasıl çocuğun anneyede babayada ihtiyacı var bir tanesinin eksikliği bile kimsesiz olmanıza sebeb onun için istemezdim ve o yüzden Rabbim bunu ne bana ne başkasına yaşatmasın inşallah kanser düşmanım yok sevmediklerim var sevmeyenlerimde çok ancak ne sevmediklerime gelsin ne sevmeyenlerime gelsin dilerimki bir gün o hastalıklarda tam anlamıyla hepsi tedavi edilebilsin Allah tüm kanserli hastaların şifasını ve hastalıkarına dayanma gücünü versin yakınlarınada sabır versin yardım etsin dayanma gücü versin hepimizi artık güzellikler bulsun inşallah… Allah’a emanet olunuz